Bilinçaltı


Tarih : 1 Haziran 1905


Konu: Evlilik / Bilinçaltı

SORU:

Merhaba Nil Hanım,

Eski seminer DVD’lerinizi izlerken evlilik ile ilgili bilinçaltı kayıtları beni tetikledi ve “Evlenirsem ne olur zannediyorum?” sorusu ile çalışmaya girdim. “Mutlu olurum” (sanırım bilinç üstü) ilk cümlesinden sonra açıldı. Evliliği bitiş olarak tarif ettim ve çocukluğumda 13 yaşlarımdayken komşumuzun kızının evlendiği sahne geldi. Evlenecek olan kişi çok mutlu ve istekliydi ancak ben orada sanki “Ona yazık oldu, hayatı bitti” gibi düşünmüşüm ve farkında olmadığı için de sanki “Şimdi çok istiyor ama sonra üzülecek,” demişim. “Üzülecek, çünkü kocasının her istediğini yapmak zorunda; ev işleri, yemek, bulaşık ve tabii ki akrabalar, kaynanası olacak… Yani işi zor, evlilik zor,”demişim…

Ve sonra aynı yaşlarda bir başka kızın nişanlısının askerde öldüğü haberini hatırladım… Orada da “Kız yarım kaldı” zannediyorum ve bir daha kimse onu istemez zannediyorum… “O da o kadar üzülmüştür ki bir daha kimseyi sevemez, evlenemez” zannediyorum.

16 yaşındayken hemen hemen tanıdığım tüm kızlar evlenmek için çok istekli ve heyecanlıyken, “Hayatlarını yaşamadan evleniyorlar, evlendikleri zaman hayatları duracak; artık başka seçenekleri kalmayacak,” zihinlerimi buldum.

Şu anki bilincim ve yaşantımda tam tersine inanıyorum ve çok istiyorum ancak daha önceleri 7 yıl süren bir ilişkim sonrasında olamayacak bir dolu ilişki (evli erkek, yaşı küçük erkek, işsiz) yaşadım… Yani oldurtmayan tüm enerjilerimle ancak son bir yıldır hoşlandığım dahi kimse yok ve “Kendime neden bir erkek arkadaş çekemiyorum?” sorusu soruyorum.

Uzun süredir bu çalışmaları yapmama rağmen burada tıkandım. Bu zihinleri buldum, iptal ettim ancak eksik kaldı, tam oturmayan şeyler var. O sahnelere girip evlendikleri için, seçimleri için onlara izin veriyorum; herkes ve her şey sevgi… Ben kendi yolumu sevgiyle yaratıyorum. Evlilik kolay, benim evliliğim kolay… Ben hayatımı evliyken de yaşayabilirim, sorumluluklarıma sahip çıkıyorum, ben kendi sorumluluğumu alıyorum. “Evlilik hizmet etmektir,” zihnimi iptal edip olumlamaları yaptım ancak hala yarım kaldığını hissediyorum… Nasıl ilerlemeliyim? Başka ne sormalıyım? Yardımcı olursanız sevinirim.

Teşekkürler,


CEVAP:

1-“Ona yazık oldu,

hayatı bitti,

şimdi çok istiyor ama sonra üzülecek,

üzülecek çünkü kocasının her istediğini yapmak zorunda,

ev işleri, yemek, bulaşık ve tabii ki akrabalar, kaynanası olacak…

yani işi zor, evlilik zor.”

Üstbenine, “Bu tarifi yaptığım yere götür beni” deyip dönüştürmeni oradan yapacaksın.

2- “Hayatlarını yaşamadan evleniyorlar,

evlendikleri zaman hayatları duracak,

artık başka seçenekleri kalmayacak,

evlilik bir son ya da bitiş”

Üstbenle birlikte bunu yaşadığın yeri görüp orayı dönüştür.

İyi çalışmalar,

Yolun açık olsun,

Nil Avunduk

Devamı için tıklayınız