Nil Avunduk’un Çalışma Sistemi


“Geçmişini affetmeyen geleceğini de sevgiyle yaratamaz.”

AFFETME

Affedemediğim ve asla affetmeyeceğimi düşündüğüm kimse aslında bana bu dünyada kötülük yapmak, acı vermek veya beni üzmek için gelmedi. Aile içinde de sosyal hayatta da iş hayatında da insanlar beni bana anlatmak için geldiler.

Bu yaşama gelmeden önce herkes kendi üstbeniyle, dünya oyununda yaşayacaklarını seçer ve planlar. Bu oyunun yaratıcısı olarak kendi sahnelerimizin başrol oyuncusu da bizizdir.

Ancak oyunun oynanabilmesi için her sahnemizde bize eşlik edecek rol arkadaşlarına da ihtiyacımız olur. Bu roller, anne, baba, kardeş, eş, arkadaş, patron, çocuk gibi rollerdir. Bu rol arkadaşlarımız bize ait olan korkularımızı bize göstermek üzere rollerini alırlar. Annemiz bize kendi suçlanma korkumuzu göstermek üzere rol almış olabilir. Babamız ise bize güçsüzlük korkumuzu göster­meyi kabul etmiş olabilir. Belki eşimiz bize yalnızlık korkumuzu hissettirmek üzere görev almıştır.

Kendimize ait olan bu oyunumuzu bir kez anlayıp fark ettiğimizde, etrafımızla yaşadığımız ve onlara yönelttiğimiz öfkelerimiz de kendiliğinden sevgiye dönüşmeye başlar.



Affetme

Yaşantımda duvara dayanıp artık hiçbir yere adım atamadığımı hissettiğim bir anda “Neden böyle oldum? Şimdi ne yapacağım?” diye kendime sorduğumda, içimden yükselen bir ses,

“Geçmişini affedeceksin.”

dedi. O güne kadar her şeye direnen ben, o anda dışarıda aradığım tüm çareler tükendiği için, ilk defa kocaman bir “PEKİ...” dedim ve “... ama nasıl yapacağım?” diye sordum.

İşte içime girip içimde ilerlemenin ilk adımı böyle başladı. O andan itibaren dışarıda boşuna attığım adımları bırakıp içimde sağlamca yürümeye başladım. Her adımımda geçmişimden affetmem gereken bir kişi çıktı karşıma ve beraberinde yaşadığım bir çok olay... Hepsini o güne kadar halının altına saklamıştım. Ama o alta itilen, yokmuş gibi davrandığım bütün olaylar, içinde barındırdıkları öfke ve kinlerden dolayı bir yerden patlak vermişti.

Ben, o güne kadar yaşadığım tüm olumsuz olayları ve küstüğüm, “Asla affetmem!” dediğim kişileri sırtımda taşıdığımı anladım. Ve hepsini affedip sevgiye dönüştürdüm. Şimdi sırtımda kırk yaşıma kadar taşıdığım küfe yok ve ben ilk defa, o güne kadar sahip olduğum hastalıklarımın hiçbiri olmadan, dimdik ve özgür yürüyorum. Ben kendi küfemi indirdim; size kendi deneyim ve tariflerimle bunu nasıl yapacağınızı anlatıyorum.

Nil Avunduk